Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

τέλος πάντων


Αν κάποιος με ρώταγε τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις, θα έλεγα παρατηρητής, παρατηρητής ανθρώπων....το κάνω συχνά στις βόλτες, παρατηρώ , που και που παρατηρώ κι εμένα, προσπαθώ τουλάχιστον. Ανθρακούχο με λεμόνι και ωραίος αέρας, μπέρδευα τις σκέψεις μου για να τις αποκρύπτω και σ' άφηνα να τις συναρμολογείς, να προλαβαίνω να φεύγω σε περίπτωση που δεν καταλάβαινες..
Τέλος πάντων, φύσαγε στο μπαλκόνι. Μετά χτύπησε το κουδούνι, ήταν το Τέλος. Δεν του άνοιξα, δεν του ανοίγω τα τελευταία χρόνια (αν και κάθε φορά λέω πως θα το κάνω), έρχεται ξαναέρχεται κι εγώ κάνω πως δεν είμαι σπίτι, μέχρι που εκνευρίζεται και σπάει την πόρτα...και μετά άντε καθάριζε.
Δεν φταίει κι αυτό, δικό μου το λάθος, γιατί εκεί που παρατηρούσα, το έβλεπα που πέρναγε τον δρόμο και αντί να ντυθώ, να φτιάξω κανα καφέ και να του ανοίξω, έκανα πως δεν το 'βλεπα
καλά να πάθω.
τέλος πάντων, ωραία που φύσαγε...

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

Τους έλεγαν ολίγον “ελαφροίσκιωτους”




Λοιπόν να, εκεί που δεν το περιμένεις έρχεται η έκπληξη

και είναι έκπληξη να βγαίνεις απ' το θέατρο με ένα αίσθημα τέρψης και ικανοποίησης κι ένα χαμόγελο για την υπόλοιπη βραδιά....μεγάλη υπόθεση!

Ήταν “Οι Ελαφροίσκιωτοι” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη φτιαγμένοι από την Δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου, για το φετινό φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου

(20 & 21 Ιουλίου >Απεντομωτήριο)

, ήταν μια παράσταση με πολλή φρεσκάδα, ευρηματικότητα, άποψη και ταλέντο μαζεμένο,

ήταν από αυτά τα μικρά που χάρη στην απλότητά τους γίνονται μεγάλα και τα κουβαλάς στις στιγμές σου

τους χαρήκαμε.

Σκηνοθεσία διδασκαλία: Μαριτίνα Πάσσαρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Ηλέκτρα Αλεξανδροπούλου


ερμηνεύουν:


Ηθοποιοί – σπουδαστές απόφοιτοι του 'Α έτους:


Στέλλα Βογιατζάκη

Χαρά-Μάτα Γιαννιάτου

Έλλη Ιγγλίζ

Μιχάλης Κίμωνας

Κατερίνα Παπανδρέου

Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης

Αλέξανδρος Φράγκος